Objectieven

Geplaatst door Richard Altenburg op 25 december 2008

Je camera kan nog zulke spectaculaire specificaties hebben, zonder een kwalitatief hoogstaand objectief (lens) haal je nooit het onderste uit de kan. Het is dan ook beter om iets te besparen op de body en meer geld uit te geven aan goede objectieven, dan andersom.

Het merendeel van mijn foto’s wordt gemaakt tijdens fotosessies van mensen in de buitenlucht. Voor het gemak gaat een lens waarmee ik kan zoomen dan altijd mee, en omdat er buiten vaak voldoende licht is, is de lichtsterkte niet altijd heel belangrijk. Bovendien kan ik met behulp van flitsers extra licht toevoegen. Toch neem ik vanwege de nog hogere beeldkwaliteit en een hogere lichtsterkte (voor als we wat slechter weer hebben, plotseling binnen fotograferen of op een donker bospad belanden) altijd één of meerdere objectieven met vast brandpunt mee.

Minolta 50 mm f/1.7

Deze lens met vast brandpunt (ook wel prime genoemd) mag eigenlijk niet ontbreken in de fototas van een Sony Alpha gebruiker. Het slechts 210 gram wegende objectief dateert uit 1985, maar is nog steeds een veel gezochte lens vanwege de uitstekende prijs/kwaliteit-verhouding.

De maximale diafragma-opening van f/1.7 zorgt ervoor dat je bij heel weinig licht nog zonder flitser kunt fotograferen (ook als je niet met statief werkt). Hierbij krijg je wel een flinterdunne scherptediepte, waar je mee moet leren omgaan. Omdat de lens op een Sony Alpha een beeldhoek produceert van 75 mm, is hij samen met de grote diafragma-waarden heel geschikt voor portretten. Hier zet ik hem dan ook geregeld voor in.

De scherpte van dit objectief is behoorlijk goed, maar juist ook de kwaliteit van de onscherpte (het bokeh) maakt dit een heel fijn stukje gereedschap. De scherpstelring is te klein, en het ingebouwde zonnekapje doet te weinig, maar deze lens is absoluut fijn in het gebruik en gaat – voorzien van een eveneens oud Izumar UV-filter – mee naar elke photoshoot.

(lees op de volgende pagina over mijn flitsers)