Zo’n 10 maanden geleden werd Jozua geboren, en zijn ouders Christiaan en Marlene hadden me een poosje geleden gevraagd of ik wilde proberen hem zo mooi mogelijk in beeld te brengen. Dit zou niet alleen als herinnering voor later dienen, maar ook om hun eigen huis en dat van de opa’s en oma’s op te fleuren met zijn foto’s. Het zou mijn eerste babyshoot worden, en dat maakte het nog spannender (het fotograferen van een jong kind is sowieso al een hele uitdaging!).
Omdat je een jong kind niet kunt regisseren, is het cruciaal om een dergelijke shoot goed voor te bereiden. Marlene en Christiaan stuurden mij vooraf links naar foto’s die ze erg mooi vonden, waarna ik ze bestudeerde en met behulp van een teddybeer verschillende belichtingsopstellingen uitprobeerde om een dergelijk effect na te bootsen. De instellingen en foto’s werden klaargelegd om ze tijdens de shoot snel te kunnen raadplegen, zodat Jozua niet verveeld zou raken en de studio uit zou kruipen.
meer »
Aangezien ik photoshoots op locatie wil kunnen doen, moet mijn foto-uitrusting snel in en uit te pakken zijn en vooral niet te zwaar, zodat ik tijdens een shoot mobiel blijf. Tot nu toe gebruikte ik dan ook reportageflitsers die licht zijn maar toch een foto meer “punch” kunnen geven door de redelijk krachtige lichtstraal die eruit komt. Toch was ik op zoek naar een hogere kwaliteit licht, en wilde ik vooral een goede softbox, beauty dish en andere zogenaamde modifiers in kunnen zetten. Het werd dus tijd om op onderzoek uit te gaan, en ik kwam bij het merk Elinchrom uit (hun Skyport-systeem voor het draadloos triggeren van mijn flitsers gebruikte ik al met veel plezier, en de rest van hun assortiment sprak me ook meteen aan).
Elinchrom-kenner bij uitstek is Frank Doorhof, een geweldige fotograaf die toevallig ook in Emmeloord gevestigd is. Mijn gezondheid is lang niet optimaal, en reizen naar verre oorden om mijn kennis te vergroten is uitgesloten, maar een workshop bij Frank – met een reistijd van 8 minuten – kon ik wel wagen. Op 11 maart 2010 was het zover, en werd ik verwelkomd door Frank, zijn assistente Wendy en model Corine. Het beloofde een leerzame dag te worden…
Vooraf had ik Frank vooral vragen gesteld over de beste besteding van mijn fotografie-budget in mijn specifieke geval, namelijk als locatie-fotograaf met daarnaast een kleine huiskamerstudio. Ik had al mijn voorkeur aangegeven voor de Ranger Quadra als mobiele flitslamp, en vroeg me met name af hoe ik deze met behulp van de juiste modifiers ook in zou kunnen zetten in de studio. Op die manier hoopte ik dubbele investeringen te voorkomen. Ik had me inmiddels ook verdiept in de theorie achter diverse softboxen en reflectoren, en wilde ze nu eindelijk wel eens in actie zien, want een foto die voor je ogen gemaakt wordt met de apparatuur die je zelf op het oog hebt, zegt natuurlijk veel meer dan een vaag plaatje op een website met de wervende teksten van de fabrikant ernaast.
meer »
Hoewel ik veel photoshoots in de buitenlucht doe, en daar ook min of meer in probeer te specialiseren, heeft de koude en lange winter van dit jaar me gedwongen de mogelijkheden in de studio serieus te onderzoeken. Eén van de uitdagingen die ik mezelf had gesteld was het beoefenen van ‘green screen’ fotografie, ook wel chromakey genoemd. Dit betekent dat je je model voor een groen (of blauw) scherm fotografeert, en dat je die achtergrond op de computer vervangt door iets heel anders, waarbij je toch probeert het geheel weer zo natuurlijk mogelijk in elkaar over te laten lopen. Deze vorm van beelden over elkaar monteren kom je elke dag tegen op televisie (het weerbericht is het meest bekende voorbeeld), maar in de fotografie zie je het veel minder, wat voor mij juist een reden is om me ook hierin te verdiepen.
De basis voor deze foto was een rol groen achtergrondpapier dat ik opgehangen had in mijn huiskamer-studio. Twee flitsers met paraplu zorgden voor een zo egaal mogelijke belichting van dit green screen (wat belangrijk is om in de nabewerking snel het groen te kunnen vervangen door de gewenste achtergrondfoto). Melissa wilde graag op de poef zitten die we speciaal voor photoshoots gekocht hebben. Om haar goed te belichten plaatste ik een derde flitser met paraplu schuin voor haar, maar ook nog een vierde direct achter haar. Die flitser moest zorgen voor een lichtrandje om haar heen, zodat ze nog beter af zou steken tegen het green screen. Ook hier heb je in de nabewerking plezier van.
Gezien het aantal keren dat Melissa al voor mijn camera zat, was de foto snel genoeg gemaakt, en kon de nabewerking beginnen. Na het verbeteren van enkele details stopte ik zowel haar foto als die van de gewenste achtergrond in een speciaal programma waarmee de beelden samengevoegd werden tot één geheel. Hierna ging het beeld door nog wat bewerkingen in Lightroom 2, waarna we beiden tevreden waren.
meer »
Mijn specialisme is fotografie van mensen in een door hen zelf gekozen omgeving. Dat betekent dat de meeste photoshoots zich afspelen in de buitenlucht op een locatie die de klant aanspreekt. Ashley en Evelien hadden zo hun eigen plan: zij toverden een bedrijfsloods om in een privé-fotostudio, en ik werd uitgenodigd om hen daar op woensdag 16 december 2009 zo mooi mogelijk te portretteren. Ik hou wel van een uitdaging, dus ik reed met tassen vol spullen en met veel enthousiasme naar het bedrijf waar we mochten werken.
De ruimte bleek flink groot te zijn, en Ashley en Evelien hadden twee enorme doeken – een zwarte en een witte – opgehangen. Verder waren zij ook goed voorbereid: er waren schoenen, kleding, make-up, spiegels en zelfs een fles ‘champagne’. Aan mij de taak om hun ideeën, die ze vooraf naar me gemaild hadden, goed belicht op beeld vast te leggen.
meer »
Voor ik verder ga: nee, deze foto is niet zwaar nabewerkt in Photoshop, en nee, dit is geen studio-opname met een achtergronddoek. Patricia en Martijn gingen op zondag 13 december 2009 met me mee naar Urk voor een photoshoot in de buitenlucht, en we hadden ongelooflijk veel geluk met het fraaie zonlicht op deze winterse middag. Daardoor kon ik één van mijn mooiste portretten van dit jaar schieten met niet veel meer dan een flitser, een paraplu en een verliefd stel dat maar al te graag poseerde in deze fraaie setting.
Meteen bij aankomst op het strandje van Urk werden ons twee dingen duidelijk: er scheen mooi zonlicht boven het dorpje, en het was er lekker koud met een temperatuur van zo’n 4 graden. Tijdens de voorbereiding van elke foto bleef de jas dus lekker aan, om alleen uit te gaan als de foto’s genomen werden. Zo werden de problemen met de lage temperatuur beperkt tot hier en daar een natte neus…
meer »
abonneer op rss-feed